Lofzang op oktober

Het is een jaarlijks terugkerend verschijnsel: elk voorjaar zitten de bossen en parken in een keer vol met enthousiaste hardlopers die met begin van het najaar net zo snel weer verdwijnen. Wat de door de warme zonnestralen uit de hollen wordt gelokt kruipt ook bij regen en kou ook heel snel weer terug. Hardlopen is voor veel mensen seizoensgebonden. Alleen de koppige fanaten zijn voldoende waterproof om hun training ook in de herfst en in de winter vol te houden.

Gelukkig heeft de herfst dit jaar rekening gehouden met onze sportieve doelen: zon, zon en nog eens zon. Wat heb ik genoten van de lange loopjes in de herfstbossen. Bonte bladeren knisteren onder mijn voeten. Ik ben omgeven door prachtige kleuren. Het zonlicht  reflecteert in honderd tinten rood, bruin, geel en oranje. en ik inhaleer alle kleuren met de koude lucht. En ik hou van de kou. Terwijl de wandelaars die ik tegen kom schaals en dikke jassen dragen laat ik mijn blote armen en benen door de frisse herfstwind strelen. Ik ben bijna een beetje teleurgesteld wanneer mijn rondje erop zit. Mijn lichaam laat er niks van merken dat hij anderhalf uur lang keihard moest werken. In mijn hoofd draag ik de bonte kleuren me voor de rest van de dag.

Laten we dus hopen dat het een mooie winter gaat worden. Dan lopen de langen afstanden zich helemaal van zelf en de seizoenslopers kunnen ook een keer genieten van de heerlijk koude winterlucht.